Yıllarca “maymundan geldik” masalıyla zihnimizi uyuşturdular. Bize evrimin o meşhur, ağaçtan inip yürümeye başlayan insan şemalarını gösterip durdular.
Sonra genetik bilimi gelişti ve evrim ezberlerinin ortasına dev bir bomba bıraktı.
(Müjde, meğerse maymun değilmişiz!)
Nasıl mı? Anlatayım:
Tarih: Ocak 1987
Dünyanın en Prestijli bilim dergilerinden biri olan Nature’da çok ses getirecek bir makale yayınlandı. California Üniversitesi’nden (Berkeley) genetikçiler Rebecca Cann, Mark Stoneking ve Allan Wilson, dünya genelinde farklı coğrafyalardan ve etnik kökenlerden gelen kadınların plasenta örneklerini toplayarak hücrelerindeki mitokondriyel DNA’ları (mtDNA) incelediler.
Bilindiği üzere mitokondriyel DNA babadan geçmez; babanın genetik müdahalesi olmadan, yalnızca ve kesintisiz olarak anneden çocuğa aktarılır. Bilim insanları bu genetik saati geriye doğru çalıştırdıklarında karşılarına sarsıcı bir harita çıktı: Dünyadaki tüm insanlığın anne soyu, tarihin tek bir noktasında yaşamış TEK BİR KADINA dayanıyordu.
Bilim dünyası bu ilk anneye ne isim verdi biliyor musunuz? “Mitokondriyal Havva” (Mitochondrial Eve). Bilimin kendi laboratuvarından çıkan bu sonuç, evrim teorisinin o karmakarışık, tesadüflere dayalı soy ağaçlarını adeta darmadağın etti.
Peki, Tanrı’yı ve yaratılışı kabul etmemek için kırk dereden su getiren seküler akıl bu bilimsel hakikat karşısında ne yaptı dersiniz? Kıvırmaya başladılar!
Geçenlerde BBC’de yayınlanan bir insanlık tarihi belgeselini izliyorum; sahne tam bir komedi. Bir grup yerli insan var ekranda. Ama ne hikmetse o kadar kalabalığın arasında yapımcılar sadece tek bir hamile kadını öne çıkarıyorlar. O kadın doğum yapıyor ve “İşte günümüz insanlığı bu kadından türedi” diye anlatılıyor.
İnsan sormadan edemiyor: Belgeselin yapımcısı çocukken Şirinler çizgi filmini fazla izleyip etkisinde mi kaldı acaba? Hani koca köyde tek bir Şirine vardı ya, durum aynen o!
Yahu sizin mantığınız nerede? Eğer ortamda o kadar insan, o kadar kadın vardıysa; neden bugün yaşayan 8 milyar insanın tamamının DNA’sı tek bir kadına çıkıyor? Öbür kadınların çocuğu olmadı mı? Hepsi kısır mıydı? Yoksa soyu devam eden tek bir kadın, yani Hazreti Havva gerçeği yüzünüze tokat gibi çarpmasın diye hikâyeden yerli figüranlar uydurup Tanrı’yı oyunun dışında mı tutmaya çalışıyorsunuz?
Dayanamayıp aynı soruyu bir de günümüzün her şeyi bildiğini iddia eden Yapay Zekâsına sordum. Zekâ dediğimize bakmayın, o da efendilerinin öğrettiği ezberin dışına çıkamıyor tabii. Bana ne cevap verdi dersiniz?
“Rastlantısal olarak bazı genler diğerlerine karışmış ya da çekinik kalıp silinmiş olabilir...”
Bak sen şu rastlantının asaletine! İki cümleyi yan yana getirirken bile olasılık hesapları felç olan zihniyet, İş Yaratıcıyı inkâr etmeye gelince “rastlantısal gen çekilmesi” diyerek aklımızla alay ediyor.
Peki, matematik ne diyor bu işe? Genetik mühendislerinin ve matematikçilerin hesaplamalarına göre; yüz binlerce yıl boyunca binlerce farklı soy hattı arasından, diğer tüm soyların sıfırlanıp sadece tek bir kadının soyunun günümüze kadar kesintisiz ulaşması olasılığı 10 bin binomik nesil Simülasyonunda sıfıra yakındır (trilyonda bir dahi değildir).
Daha da ötesi var: Sadece tek bir fonksiyonel protein molekülünün (insanın en temel yapı taşı) tesadüfen, rastgele dizilerek oluşma olasılığı dahi 10^{130}’da 1’dir. (Matematikte 10^{50}’de 1 olasılık zaten “İMKÂNSIZ” kabul edilir). Bırakın koca bir insanı, tek bir proteinin bile tesadüfen var olması evrensel ölçekte imkânsızken; koca insanlığın tek bir kadından türemesini “tesadüfi gen çekilmesine” bağlamak akılla değil, kör bir inatla açıklanabilir.
Darwin’in kemiklerini sızlatmama pahasına Yaratıcıyı yok sayacağız derken; belgesellerde Şirinler senaryosu yazıyor, yapay zekâya da “rastlantı” kılıfı giydiriyorsunuz. Ne yaparsanız yapın; matematik de, genetik laboratuvarları da, o tek kadının izi de sizi tek bir Yaratıcıya çıkarıyor…