[adv_img_alt]
Burshabermedya.com
Burshabermedya.com
KÖŞE YAZISI

Hayvan Sever Misiniz Yoksa ‘Hayvansever’ Misiniz?

Zeynep DİZDAR Zeynep DİZDAR Yazarın tüm yazıları
07-10-2026 23:17 3 dk okuma 289
Paylaş:

Son zamanlarda bir hayvanseverlik modası hüküm sürüyor. Nedir bu hayvansever meselesi, kimdir bu ‘hayvanseverler’? Çok ilginçtir; bir insana ‘hayvansever’ demeye gerçekten gerek var mı? Hayvanları neden sevmeyelim ki?

​Demek ki: şunları da yapabiliriz: Mesela bir grup çıksın ‘iki kere ikinin dört olduğunu savunanlar’ desin; bir başkası ‘Türkçede soru eki olan -mi’leri ayrı yazanlar’ ya da ‘yüz santimetrenin bir metre olduğuna gönülden inananlar’ topluluğu kursun...

​Ne dersiniz sevgili okurum, bunlara gerek var mı?

​Hayvan sevmek zaten insani, vicdani bir durumdur ve doğuştan gelir. Birilerinin çıkıp “biz daha çok hayvan seviyoruz, aman da en çok biz hayvan seviyoruz” demesine bakılırsa, burada başka şeyler dönüyor gibi görünür.

​Açıkçası ben şimdiye kadar hiç ‘hayvan sevmez’ görmedim. Ama en çok neleri gördüm biliyor musunuz?

​Hayvanları apartman dairesine tıkıp en doğal hakları olan ses çıkarmayı rahatsız oldukları için yasaklayanları; ‘eğitim’ adı altında hayvanların doğaları gereği yaptıkları eylemleri engelleyenleri; kendi konforları bozulmasın diye bu hayvanların üremelerinin önüne geçenleri gördüm. Tuvalet eğitimi adı altında hayvanlara sürekli olarak tuvaletlerini tutmaya zorlayanları ve bu ‘hayvanseverin’ işleri bitip vakit bulana kadar tuvaletlerini tutmak zorunda kalan ve bu yüzden böbrekleri mahvolan hayvanları gördüm.

İşin ilginç yanı, bu şahıslar kendilerini gururla ‘hayvansever’ olarak tanımlıyorlar...

​Bir de yemek artıklarını sokak hayvanlarına verenler var. Ne kadar da şirin, değil mi? Halbuki bizim yağlı, baharatlı yemek artıklarımız hayvanlar için hiç uygun ve sağlıklı değildir; onları obez yapar ve böbreklerini bozar. Şimdi kendimize soralım: Biz gerçekten hayvan mı besliyoruz, yoksa sadece kendi vicdanlarımızı mı rahatlatıyoruz?

​Her ay kilolarca kuru mama alıp sokak kedilerine veriyoruz. Peki bu mamalar onlara ne yapıyor? Öncelikle onlar için hiç sağlıklı değil. İkincisi, bu mamalarda bulunan hormonlar bu hayvanların daha hızlı üremesini tetikliyor, bölgesel popülasyonu baskılayıp tabitatı ve doğal dengeyi bozuyor.

​Sevgili okurlarım, iyilik yapmak o kadar ucuz ve yüzeysel bir şey değildir. Her hareketimizi, her adımımızı düşünmek üzerimizde bir borçtur, bir haktır.

​Peki bir de kendi sağlığımız açısından bakalım duruma: Amerika’da yapılan immünoloji ve alerji araştırmalarına göre, kapalı ev ortamında hayvan kepeği, tükürüğü ve idrar proteinlerine maruz kalmak çocuklarda kronik solunum yolu hassasiyetini tetikleyen birincil alerjendir. Üstelik mesele sadece astım ve alerjiyle de sınırlı değil. Aşıları tam olsa dahi, evde bakılan hayvanların dökülen tüy ve kepekleri havada asılı kalarak kronik alerjik rinit, göz konjonktiviti, sürekli hapşırma ve akciğer kapasitesinde düşüşe yol açar. Ayrıca aşılar sadece belirli enfeksiyonları önler; hayvanların tüylerinde taşıdığı mikroskobik akarlar (mite), mantar sporları, döküntüler ve biyolojik maddeler, ev halkının bağışıklık ve solunum sistemini kesintisiz bir yük altına sokar.

​Peki tüm bu kurgudan kimler nemalanıyor, hiç düşündünüz mü? İşin özüne baktığımızda bu köpürtülen ‘hayvanseverlik’ söyleminin arkasında iki büyük çıkar kapısı duruyor. Birincisi, bu mesele sosyolojik olarak seküler yaşam tarzının ve çağdaşlığın adeta bir ön koşulu, bir kimlik kartı gibi pazarlanıyor. İkincisi ise devasa bir küresel pazar: Hayvan ürünleri, mamalar, aksesuar ve medikal malzemeler satan milyar dolarlık endüstri, oluşturulan bu duygusal bağı sömürerek kasalarını dolduruyor. Yani bir yanda ideolojik ve kimliksel bir etiketleme, diğer yanda ise bu rüzgârdan devasa kârlar sağlayan devasa bir rant çarkı dönüyor.

​Madalyonun bir de çok daha derin ve tehlikeli bir boyutu var: Evcil hayvan sahiplenmek, günümüzde adeta çocuk yapmanın, aile kurmanın bir alternatifi gibi topluma sunuluyor. Bireylere “çocuk bakmak zor, masraflı ve sorumluluk ister; bunun yerine bir hayvan sahiplenin” algısı işlenerek, ebeveynlik içgüdüsü hayvan sevgisiyle ikame ediliyor. Bu durum sadece bireysel bir tercih olarak kalmıyor; sosyolojik açıdan nüfusu baskılama, doğum oranlarını düşürme ve aile yapısını zayıflatma projesinin örtülü bir ayağı haline geliyor.

​Tüm bu sözlerimden sonra size tekrar soruyorum: Siz hayvan sever misiniz, yoksa ‘hayvansever’ misiniz?

Bu yazıdaki görüşler yazarına aittir, Burshabermedya.com yayın politikasını yansıtmayabilir. İzinsiz kopyalanamaz, alıntılarda kaynak gösterilmesi zorunludur.

Zeynep DİZDAR — Diğer Yazıları

Tümü

Yorumlar

6 değerlendirme
Editoryal moderasyon aktif

Yorum Yaz

Yorumunuz incelendikten sonra yayın ilkelerimize uygun bulunması hâlinde yayınlanır. Hakaret, iftira ve reklam içeren ifadeler reddedilir.

adlı okura yanıt yazıyorsunuz.
0 / 2000

FS

Fatih sert

19.10.2026
Sınırları dışına çıkan insanoğlu , anasına babasına bakmayan, bakamayan, anasını, babasını bakım evlerine, huzur evlerine bırakıp kendi evlerine ana baba yerlerine kedi köpekleri baş tacı yapanları kınıyoruz.
Hayvanları sevelim hayvanın özelliğine göre , yerine, mekanına göre!
Ama hayvanları evimizin, arabamızın 1. Sınıf misafiri yapmayalım.
Herkes kendi doğallığında güzel. Sevgi ve saygılarla!
ZÖ

ZEYNEP ÖZYAVUZ

20.10.2026
Fatih Bey ne kadar güzel özetlemişsiniz çok teşekkür ediyorum...
ZO

Zubeyde Ongel

09.10.2026
Guzel
ZD

Zeynep Dizdar

18.10.2026
Teşekkür ederim.
LU

Leyla Ulusan

08.10.2026
Sevmek sözcüğü insan fıtratında bulunan bir durumdur ancak sevilen hayvan ise günümüzde o sevginin dışında bir durumlarla karşı karşıyayız...Köpeğe ınsan kıyafeti giydirmekten tutunda her hali ile resmen mutasyona uğratılıyor...Malesef bu hayvan severlikten çıkıyor, insanlar kendi egolarını tatmin ediyorlar...
ZD

Zeynep Dizdar

09.10.2026
Evet sayın okurum son derece haklısınız