Küçük bir ilçe Ayvalık…
Ama ne hikmetse bu küçücük yerde bir makama, bir mevkiye, bir koltuğa oturan bazıları, kendilerini okyanusta yüzüyor sanıyor!
Oysa yüzdükleri yer, çoğu zaman kendi küçük dünyalarının sığ sularından ibaret.
Bir yerlere gelmiş olmakla bir şeyleri başarmış olmayı birbirine karıştıranların memleketinde yaşıyoruz. Bir koltuğa oturmayı başarı, o koltuğu kaybetmemeyi ise hayatın en büyük mücadelesi sananların memleketinde…
Ne bir yenilik, ne bir atılım, ne de geleceğe uzanan cesur bir adım!
Çünkü değişim cesaret ister. Yenilik bilgi ister. Gelişim ise insanın önce kendi eksiklikleriyle yüzleşmesini gerektirir.
İşte asıl mesele de burada başlıyor.
İnsan kendi yetersizliğinden korktuğunda, kendisini geliştirmek yerine çevresinin gelişmesini engellemeye çalışır.
Çünkü bilir ki çevresindeki insanlar geliştikçe, yeni fikirler ortaya çıktıkça, daha yetenekli ve donanımlı insanlar söz sahibi oldukça, kendi yetersizliği daha görünür hâle gelecektir.
Bu yüzden en güvenli yol bellidir:
“Ayvalık küçük olsun, bizim olsun!”
Kimse yeni bir şey yapmasın. Kimse farklı düşünmesin. Kimse alışılmış düzenin dışına çıkmasın. Hele birileri çıkıp da daha iyisini yapmaya kalkışmasın!
Varsa yoksa aynı insanlar, aynı fikirler, aynı hesaplar…
Sonra da adına memleket sevgisi densin!
Oysa bir şehri sevmek, onu kendi küçük iktidar alanına dönüştürmek değildir. Bir şehri sevmek, o şehirde yaşayan insanların önünü açmaktır. Yeni fikirleri desteklemek, yetenekli insanlara fırsat vermek, kendinden daha iyisini gördüğünde rahatsız olmak yerine sevinmektir.
Ama bunun için insanın önce kendi gölgesinden korkmamayı öğrenmesi gerekir.
Üstelik unutulan çok önemli bir gerçek var:
Siz Ayvalık'ı küçük tutunca dünya da küçük kalmıyor!
Dünya değişiyor. İnsanlar gelişiyor. Yeni güçler, yeni fikirler, yeni aktörler ortaya çıkıyor.
Siz kendi küçük bahçenizin etrafına duvarlar örüp içerideki birkaç başakla övünürken, yarın bir karga sürüsü gelir, ekinlerinize göz diker!
Üstelik siz o kargaların kim olduğunu da gayet iyi bilirsiniz…
O gün geldiğinde ne koltuğunuzun yüksekliği kurtarır sizi ne de etrafınıza ördüğünüz görünmez duvarlar.
Çünkü gelişmeyen her yapı, er ya da geç kendisinden daha güçlü olanın karşısında savunmasız kalır.
Ayvalık'ın ihtiyacı küçük hesaplar yapan büyük makam sahipleri değil; büyük düşünebilen, üretebilen, cesaret gösterebilen insanlardır.
Bu güzel belde, birkaç kişinin konfor alanından çok daha değerlidir.
Ayvalık'ın tarihi, kültürü, insanı ve potansiyeli, dar görüşlü hesaplara sığdırılamayacak kadar büyüktür.
Artık şu gerçeği anlamanın zamanı gelmedi mi?
Bir koltuğu korumak için bir şehrin geleceğinden vazgeçilemez!
Ve unutmayın…
Yıldız olmak, yüksek bir yerde durmak değildir. Etrafına ışık verebilmektir.
Işık vermeyen yıldızın gökyüzünde ne kadar yüksekte olduğunun hiçbir önemi yoktur.
Küçük hesapları bırakın, ey Yıldızlar Köyü'nün sönük yıldızları!
Ayvalık sizin küçük dünyanızdan çok daha büyük.
Ve bu şehir, sizin korkularınızın değil, hayalleri olan insanların şehri olmayı hak ediyor.
![[adv_img_alt]](https://www.burshabermedya.com/files/uploads/advert/1795263020-8af17.png)